Berichten

Dank aan De Tandarts

Bekroning

Het was vandaag weer zover. Op naar de tandarts om mezelf te bekronen. Ter voorkoming van een eventueel kunstgebit voor in de toekomst. Ik heb daar zelf voor gekozen om er daadwerkelijk voor te zorgen dat mijn gebit behoed blijft van zo’n ingrijpende actie met alle gevolgen van dien.

Ik zie het aan zoveel ouders, ik hoorde vanochtend nog een verhaal hoeveel ellende een kunstgebit met zich meebrengt. Ik ken de verhalen van mijn ouders die vroeger een “ziekenfondsgebit” kregen.

Wanneer ik in een ander eeuw geleefd had (heb ik stiekem wel gedaan, niet door vertellen) was het heel anders met mijn gebit afgelopen.

Heb ik de pech of is het mijn lot, mijn karma, mijn overtuiging, mijn zijn, ……dat de kracht van mijn gebit niet optimaal is?

Heb ik teveel en daadwerkelijk ergens mijn tanden ingezet?
Of
snoep ik gewoon teveel en poets ik te slecht?
Dat is niet waar ik nu mijn aandacht op wil richten.

Wel spreek ik graag de dankbaarheid uit voor deze tandarts die zorgvuldig met mij omgaat en die in mijn beleving de beste tandarts is die ik ooit heb gehad.
Waar ik ook gewoond heb de afgelopen 30 jaar (Frankrijk, Portugal, verschillende gebieden in Nederland) ik ben deze tandarts altijd trouw gebleven.

Er zijn altijd mogelijkheden, hij denkt mee,
hij geeft me het vetrouwen dat ik het goed doe.

In de stoel ‘geniet’ ik.
Hij en de assistentes, zijn een team.
We ‘praten’ we ‘discusieren’ we ‘lachen’ , maar we zijn vooral aan het delen.

Tijd voor een bekroning voor De Tandarts!

Op weg naar De Tandarts, draaide ik de auto om, op naar de bloemist. Waarom?
Je vraagt je af waarom?
De beste tandarts, meelevend, een goed team, meedenkend, lachen, deskundig,,,,,dus een bekroning voor zijn team door middel van een bos bloemen.
“Wat een heerlijk gevoel, ik volg mijn intuïtie”.

Mijn dankbaarheid was zichtbaar in de grote bos bloemen voor ‘mijn tandarts’.
Ik ben zo blij!

Wat was jou wijze van dankbaarheid naar een ander?

Geweldig, geen privacy meer! (deel 2)

Het biedt me zoveel mogelijkheden.

Het verrijkt enorm mijn leven, door de privacy die steeds meer verdwijnt.
Er is gewoon veel meer openheid.

Rijbewijs aanvragen
Zoals vorige week zat ik bij de gemeente, want ik mocht weer een nieuw rijbewijs aanvragen. Dat zijn altijd weer van die heugelijke momenten.
Ben je bij de gemeente dat krijg je een nummertje en als de zoemer gaat weet je dat naar de grote lange tafel mag met de de houten schotjes. Iedereen die een rijbewijs of paspoort nodig heeft, een geboorte wil melden kan bij zo’n ‘loket’ terecht.

We kunnen elkaar makkelijk feliciteren, want alleen het houten plankje zit er tussen.

En als je even aandacht hebt voor elkaar dan kun je ondanks het plankje goed verstaan wat de ander zegt.
Ondertussen kreeg ik de vraag om mijn 06 nummer door te geven. Ach, dat zal wel goed zitten het is ten slotte de gemeente.

Na deze afspraak had ik nog een afspraak bij de tandarts.
Wachtend in de wachtkamer tot ik aan de beurt was, kwam er iemand binnen die zich net had gevestigd in deze woonplaats.
Ik hoorde de man, ik kon hem niet zien, vragen of hij zich kon aanmelden bij deze tandarts. Bleek allemaal geen probleem.
Terwijl ik mijn telefoon, zoals gewoonlijk vast in mijn hand heb. Hoorde ik hem zijn 06 nummer aan de assistent door geven.

Voordat ik wist had ik zijn nummer gelijk mee getypt in mijn telefoon. Geen privacy meer biedt zoveel mogelijkheden.

Opeens stelde ik me zo voor dat wat zou het toch fijn zijn als ik hem gewoon eens bel.
-Ja, goedemiddag hoe bevalt het u nou in uw nieuwe woonplaats?
-Bent u al een beetje gewend?
of hem bellen vlak voor de Kerstdagen en hem een fijne kerst wensen.
Gewoon omdat ik hem kan bellen, doordat ik zijn nummer nu heb.
Anders hadden wel elkaar nooit meer gesproken.

Terwijl ik zo over de mogelijkheden aan het mijmeren was, schrok ik me helemaal te pletter.

Mijn telefoon ging opeens over:
-Goedemiddag, gefeliciteerd met je aanvraag vanochtend voor je rijbewijs.
-Verheug je, je er al op dat je deze kunt ophalen?

Waar heb ik die stem eerder gehoord?

Waar werd jij door verrast?