Berichten

Dank aan De Tandarts

Bekroning

Het was vandaag weer zover. Op naar de tandarts om mezelf te bekronen. Ter voorkoming van een eventueel kunstgebit voor in de toekomst. Ik heb daar zelf voor gekozen om er daadwerkelijk voor te zorgen dat mijn gebit behoed blijft van zo’n ingrijpende actie met alle gevolgen van dien.

Ik zie het aan zoveel ouders, ik hoorde vanochtend nog een verhaal hoeveel ellende een kunstgebit met zich meebrengt. Ik ken de verhalen van mijn ouders die vroeger een “ziekenfondsgebit” kregen.

Wanneer ik in een ander eeuw geleefd had (heb ik stiekem wel gedaan, niet door vertellen) was het heel anders met mijn gebit afgelopen.

Heb ik de pech of is het mijn lot, mijn karma, mijn overtuiging, mijn zijn, ……dat de kracht van mijn gebit niet optimaal is?

Heb ik teveel en daadwerkelijk ergens mijn tanden ingezet?
Of
snoep ik gewoon teveel en poets ik te slecht?
Dat is niet waar ik nu mijn aandacht op wil richten.

Wel spreek ik graag de dankbaarheid uit voor deze tandarts die zorgvuldig met mij omgaat en die in mijn beleving de beste tandarts is die ik ooit heb gehad.
Waar ik ook gewoond heb de afgelopen 30 jaar (Frankrijk, Portugal, verschillende gebieden in Nederland) ik ben deze tandarts altijd trouw gebleven.

Er zijn altijd mogelijkheden, hij denkt mee,
hij geeft me het vetrouwen dat ik het goed doe.

In de stoel ‘geniet’ ik.
Hij en de assistentes, zijn een team.
We ‘praten’ we ‘discusieren’ we ‘lachen’ , maar we zijn vooral aan het delen.

Tijd voor een bekroning voor De Tandarts!

Op weg naar De Tandarts, draaide ik de auto om, op naar de bloemist. Waarom?
Je vraagt je af waarom?
De beste tandarts, meelevend, een goed team, meedenkend, lachen, deskundig,,,,,dus een bekroning voor zijn team door middel van een bos bloemen.
“Wat een heerlijk gevoel, ik volg mijn intuïtie”.

Mijn dankbaarheid was zichtbaar in de grote bos bloemen voor ‘mijn tandarts’.
Ik ben zo blij!

Wat was jou wijze van dankbaarheid naar een ander?

Ik heb maar 1 druppel nodig!

Meer dan een druppel nodig.

Sta ik in de winkel, voor het vak met de acryl verf.
Ik ben in de overweging met mezelf of ik een grote tube verf ga kopen
of dat ik beter de kleine tubes in een set kan kopen.
Terwijl ik de voor en nadelen in mijn hoofd laat rond dwalen,
staat er inmiddels een stel van ongeveer een jaar of 18/20 jaar,
ook bij het verfvak.

Ze pakt een grote tube groen.

En ze ziet een set met kleine tubes vol kleurtjes acryl verf.
Beide producten bekijk ze aandachtig en ze zegt tegen haar vriend:

‘Ik heb maar 1 druppel nodig’

Dat was de druppel, die mijn hoofd tot een impuls omzette.
Ik pak de set kleurtjes, ik vraag aan haar van welke kleur ze een druppel
nodig heeft.

Groen, die ene kleur groen.

“Dat komt dan mooi uit, ik kan al die andere kleuren goed gebruiken, ik koop
de hele set en als ik afgerekend heb dan krijg jij die tube met die ene kleur groen”.

Verbaast reageerde ze:”Echt, meent u dat?”
-“jazeker meen ik dat, als je dat goed vind”
Nog verbaasder reageerde ze:”Graag, dank uw wel”.

En ik vervolgde mijn weg en nadat ik betaald had wachten ik ze op.

Nog steeds blij verrast, kwamen ze op me af.
Lust u dit?
-“Ja, dat had niet gehoeven, maar heerlijk dank je wel?”

IK BLIJ, ZIJ BLIJ

 

Wanneer was jij blij verrast en in welke situatie?

 

 

“Eefje Wentelteefje!”

Afgelopen week in het ziekenhuis geweest. Een onverwachtse situatie. Moeders had een nachtelijk val gemaakt. 

Gebroken knieschijf, pijnlijk maar in goede handen. 

Meander ziekenhuis in Amersfoort ben ik vaak geweest ter ondersteuning van onze moeder. Elke keer valt me op hoe je daar ontvangen wordt. Hoe respectvol, vriendelijk en meedenkend. 

Ik geef toe, dat zou van nature zo moeten gaan. Het zou vanzelfsprekend moeten zijn. Dat is hier in het Meander het geval. 

Echt top! Zijn we heel blij mee. 

Ik zie lachende gezichten, in mijn ooghoek zie ik iemand dansend aan komen lopen richting een collega. Die daar nog een schepje bovenop doet. Door daar grootse bewegingen op te antwoorden. Ik geniet van deze momenten. Ik kom aan bij de balie. Ik beaam de gezelligheid en de ontspannen sfeer. 

Ik geef nog een tip, ga eens al dansend de patiënten kamers binnen. 

Op dat moment komt er geroep uit een van de kamers en er klinkt door de gang:

Eefje Wentelteefje! 

Het enthousiasme heeft de patiënten al bereikt. 

Ik ben blij dat onze moeder hier op de afdeling ligt. 

Wat vind jij vanzelfsprekend?

Leuk ik sta weer in de file!

 

Evenementen

Niets Gevonden

Uw zoekopdracht leverde helaas geen artikelen op