Berichten

Ik houd mijn adem in

Adem in adem uit.

Wat ben ik aan het doen?

Waar kom ik vandaan?
Waar ga ik heen?
Waar blijf ik?
Ik houd mijn adem in.

Ik wil echt het onderste uit de kan.
Ik wil overal antwoorden op.
Ik wil alles weten.
Ik wil alles doen.
Ik wil gewoon zijn.

Ik vergeet bijna bij al die opkomende gedachten; mijn creative ideeën; mijn
inspiraties en al mijn enthousiaste acties in en door TE ADEMEN!
Dat is echt even schrikken.

Ik discussier met mezelf:

-“Ik adem toch elke dag automatisch”.
-“Ja dat klopt net als je hart, die klopt ook automatisch”
-” Ja en wat nu dan?”
-“Ben jij je wel bewust van je ademhaling?”
-“Nee, hoezo het gaat toch automatisch?”
-“Realiseer jij je wel welk voorrecht je hebt dat je hier leeft op aarde?

Wat ik te bieden heb aan mezelf?
Wat ik kan en zal gaan betekenen, voor mezelf?
Mijn verlangen naar ‘lucht’, ‘vrijheid’, liefde en vooral humor?
Realiseer ik me dan welke kracht ik heb?

Ik wakker die kracht eens goed aan!

Weet dat ik net als ALLE mensen op aarde een winnaar ben?
Niet in een setting van een wedstrijd, wel in dat ik bevoorrecht ben voor het feit dat ik geboren ben.
Ongeacht in welke omstandigheden!
Blijkbaar kan ik dat Volledig aan.
Bewust ademenen is de remedie voor de eenvoud van alle voorgaande woorden.

‘Zucht’

“In en uit”

Hoe adem jij je vraagstukken in en uit?

“Bartje je weet wat je Sinterklaas gisteren hebt beloofd”

6 december

Sinterklaas, kwam elk jaar bij ons aan in ons flatje. Was op zich al heel bijzonder.
Ook vanzelfsprekend, de man met de witte baard en zijn knecht zwarte Piet.  Ja, zo was echt in die tijd dat ik 6 jaar oud was.
Een knecht die zwarte Piet heette en hij had ook  het onderste stuk van een bezem bij zich oftewel zijn roe.
56 jaar geleden was Sinterklaas een goed inzetbaar opvoed-advies-onder-druk-zet-middel.
Ik wist dat Sinterklaas een Goedheiligman was, ik wist dat hij voor cadeautjes zorgde.
Ik wist ook dat je hem te vriend moest houden.
Hij bleek alles te weten. Dat stond in het bijzondere dikke rode boek van hem. Daar stond alles in.
Ik dacht even blij te zijn toen ik op zijn schoot werd gevraagd, toch moest ik alert zijn.
Het leverde vaak wel een cadeau of een hand pepernoten op.

Sinterklaas sprak mij aan terwijl ik op zijn schoot zat:

“Zo Bartje, ik hoorde dat je al druk bezig bent geweest met leren fietsen?
En je doet heel erg je best op school. Ik hoorde ook dat je niet altijd je rommel opruimt waar je mee gespeeld hebt. Je moeder zou dat wel heel fijn vinden als je ook zelf je rommel opruimt”.

Ik kreeg van Sinterklaas nog wat dwingende dingen te horen en vragen.

6 december, de Goedheiligman was weer op weg naar Spanje, de buit was binnen.

Heerlijk gespeeld en met al mijn cadeautjes en het was weer ouderwets rommelig in mijn kamertje.

Ik was klaar met spelen en wilde direct naar buiten. Mijn moeder zag dat ik mijn jas al aantrok.
“Ho, wacht even Bartje, je moet nog wel eerst even je rommel opruimen voordat je naar buiten gaat.

“Bartje je weet wat je gisteren Sinterklaas beloofd hebt!”

“Ik heb gisterenavond helemaal niets beloofd, ik heb alleen maar geglimlacht “.

Wanneer was jij de dans ontsprongen en hoe hebt jij dat beleefd?