Wat ben ik aan het doen?
Waar kom ik vandaan?
Waar ga ik heen?
Waar blijf ik?

Ik wil echt het onderste uit de kan.
Ik wil overal wel op antwoorden.
Ik wil alles wel weten.
Ik wil alles wel doen.
Ik wil gewoon zijn.

Ik vergeet bijna bij al die gedachten; creative ideeën;
inspiraties en al mijn enthousiaste acties TE ADEMEN.

Dat is echt even schrikken.

Ik hoor mezelf discussiëren met mezelf:

-“Ik adem toch elke dag automatisch”.
-“ja dat klopt net als je hart, die klopt ook automatisch”
-” ja en wat nu dan?”
-“ben jij je wel bewust van je ademhaling?”
-“Nee, hoezo het gaat toch automatisch?”
-“realiseer jij je wel welk voorrecht je hebt dat je hier leeft op aarde.
Heb je wel enig idee welke belangrijke verantwoordelijkheden hier voor jou zijn weggelegd?

Wat jij te bieden hebt.

Wat jij kunt en zal gaan betekenen voor vele die verlangen naar ‘lucht’, ‘vrijheid’, liefde en vooral humor.
Jij bent hier gekomen om iedereen die je ontmoet vreugde, een metaforische grappen mee te geven op weg naar totale bewustzijn.
Realiseer je dan welke kracht je hebt.
Wakker die kracht ook bij anderen aan!
Weet dat jij net als ALLE mensen op aarde een winnaar bent?
Niet in een setting van een wedstrijd, wel in dat je bevoorrecht bent voor het feit dat je geboren bent.
Ongeacht in welke omstandigheden!
Blijkbaar kun je dat Volledig aan.
Bewust ademenen is de remedie voor de eenvoud van alle voorgaande woorden.

‘Zucht’

“In en uit”