Geschenk waardig moment.

Een geschenk

Twee krantenverkopers, hebben een geschenk voor elke voorbijganger.
Een gratis krant, Volkskrant, AD of de Trouw.
Wil je deze krant niet, dan is het nog steeds een geschenk, want dan wensen ze je een fijne dag. Hoe dan ook dus, een geschenk.

Even een vraag, lezen jullie zelf een krant?

“Nee, wij verkopen ze, 5 dagen in de week. Jaartje gestopt met de studie en wat geld verdienen”
-Ik vind het zelf zo jammer dat inhoud van de krant merendeels ellende in de wereld verkondigd. Dat is mede de rede dat ik al jaren geen krant meer lees.
“Ja, dat is waar en wij hebben wel eens het idee opgevat om een krant vol positief nieuws te brengen, bijvoorbeeld 1 x de week”.

Positief nieuws dat is niet niks!

Al pratende kwamen ze met leuke ideeën we wisselende wat van gedachten. En toen volgde ik één van mijn impulsen.
Willen jullie er samen eens over brainstormen, gewoon om eens te kijken wat we kunnen doen?
Ik kreeg een bevestigend antwoord. We wisselden onze namen uit en ik schreef ik mijn ‘altijd-bij-de-hand-inspiratie-boekje’ hun namen op.

Spiegel-express visitekaartje met spiegeltje aangereikt.

Wanneer zijn jullie vrij?
Zondag en maandag.
Waar wonen jullie?
Leiden.
Ik kan maandag zo in Leiden afspreken met jullie om eens te brainstormen.
Ik enthousiast, zij een enthousiast.
De ene jongen tegen tegen dan ander: “ik ben zo terug, even een kladblok kopen, zodat alle inspiraties kan opschrijven”.

We bedankten elkaar hartelijk, en tot maandag.

Ik heb mijn boodschappen gedaan. Nog even langs de bakker om mijn brood en mijn tompoezen ophalen die ik besteld had. Heerlijk 4 tompoezen voor weinig. Terwijl ik sta af te rekenen bij de bakker krijg ik weer een impuls.

Ik wil graag nog een extra tompoes en uit de huidige doos met vier tompoezen mag er één uitgehaald worden. Zodat ik er twee apart heb.
Prima.
Terwijl ik naar buiten loop zie ik dat de jongens hard aan het werk zijn en in gesprek met potentiële kranten lezers.

Ik kan mijn geschenk zonder dat ze het zien bij hun kranten leggen.

Ik loop met mijn boodschappen naar mijn auto. Ik kijk niet om, ik hoor ze wel zeggen, “wat is dit?”

“BART IS DIT VAN JOU?”

Ik draai me om, “kennen jullie nog meer mensen”, antwoord ik. Dikke duimen omhoog en lachend namen ze hun gebaks-geschenk ter harte.
En ik, ik ging opgewekt naar huis, geen idee of ze me gaan bellen, geen idee of ik ze maandag ga zien. Ik ken alleen hun voornamen.

In verband met hun privacy gebruik ik alleen hun voorletters: M & M.

Waar zou jij wel eens mee willen brainstormen en waarover?

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *