Mijn weerspiegelingen, overdenkingen, vraagstukken, verwarringen, verbijstering, inzichten, onzinnigheden, antwoorden, logica,verzinsels, dwarrelschrijfsels.

Bananen inzicht

Als een banaan niet rijp is, ziet deze groen. En na een tijdje kleurt de banaan pas geel.

Een rijpe banaan vervuld mijn mond.

In de wetenschap dat deze banaan al een groei heeft doorgemaakt.
Mocht de banaan gedachten hebben, dan zal hij ook niet tevreden zijn wanneer ik een hap van hem neem, als de tijd nog niet rijp is.

Hij zal zich groen en geel ergeren.

Wetende dat hij niet tot zijn recht komt. Wetende dat de zoetige smaak van een goed gerijpte banaan mijn mond zal vervullen. Iedereen die een rijpe banaan eet kan ervan opknappen. De juiste rijping op de juiste tijd nuttigen, geeft energie. Dan wil ik meer en ik ervaar energie.

Zie ik de banaan als mijn spiegel, dan ben ik jaloers!

Hij doet wat hij moet doen. Onvoorwaardelijke liefde voor wat hij is. De bofkont, geen gedachte, geen overwegingen of hij het wel goed doet. Of hij wel of niet op de juiste tijd groeit. Vraagt zich niet af of de tijd rijp is om geplukt te worden. Hij is gewoon!

Ik volg nauwlettend mijn ademhaling.
Ik hoor mijn hart kloppen en vertrouw op mijn rijping.
Ik vertoon nu al een gele gloed.

Rustig aan, stap voor stap.

Bananen inzicht.

Heb jij nog enigerlei Fruitiaanse inzichten?

Ik houd mijn adem in

Adem in adem uit.

Wat ben ik aan het doen?

Waar kom ik vandaan?
Waar ga ik heen?
Waar blijf ik?
Ik houd mijn adem in.

Ik wil echt het onderste uit de kan.
Ik wil overal antwoorden op.
Ik wil alles weten.
Ik wil alles doen.
Ik wil gewoon zijn.

Ik vergeet bijna bij al die opkomende gedachten; mijn creative ideeën; mijn
inspiraties en al mijn enthousiaste acties in en door TE ADEMEN!
Dat is echt even schrikken.

Ik discussier met mezelf:

-“Ik adem toch elke dag automatisch”.
-“Ja dat klopt net als je hart, die klopt ook automatisch”
-” Ja en wat nu dan?”
-“Ben jij je wel bewust van je ademhaling?”
-“Nee, hoezo het gaat toch automatisch?”
-“Realiseer jij je wel welk voorrecht je hebt dat je hier leeft op aarde?

Wat ik te bieden heb aan mezelf?
Wat ik kan en zal gaan betekenen, voor mezelf?
Mijn verlangen naar ‘lucht’, ‘vrijheid’, liefde en vooral humor?
Realiseer ik me dan welke kracht ik heb?

Ik wakker die kracht eens goed aan!

Weet dat ik net als ALLE mensen op aarde een winnaar ben?
Niet in een setting van een wedstrijd, wel in dat ik bevoorrecht ben voor het feit dat ik geboren ben.
Ongeacht in welke omstandigheden!
Blijkbaar kan ik dat Volledig aan.
Bewust ademenen is de remedie voor de eenvoud van alle voorgaande woorden.

‘Zucht’

“In en uit”

Hoe adem jij je vraagstukken in en uit?

Fantastisch, geen privacy meer! (deel 1)

Wat een enorme vooruitgang.

Ik had het wel zien aankomen hoor en ik verheugde me er tijden op dat er geen privacy meer zou zijn.
Natuurlijk zullen sommigen die dit lezen zich even in de arm knijpen en zich vragen, meent hij dit nu?

Het levert me zoveel op!

Sta ik in de rij bij de kassa, dan kijk standaard in alle karretjes wat mensen zoal eten en drinken. Dat geeft me al een enorme rust, weten hoe en wat andere eten en drinken.
Maar soms bof ik ook nog extra, want dan wordt er bij de kassa gevraagd naar de postcode en het huisnummer, om nog meer informatie van de boodschapper te verzamelen.

En ik, ik fleur hiervan op. Ik onthoud de postcode en het huisnummer van diegene die bij de kassa voor mij was. Zodra ik thuis kom zoek ik het volledige adres op.
Pak een kaart schrijf postcode, huisnummer en dergelijke op.
Op het linkergedeelte schrijf ik:

Beste Boodschapper,

Wat een heerlijke hoeveelheid boodschappen had je laatst.
Volgens mij had je wat te vieren, er zaten zoveel lekkere dingen in je kar.
Zelf ben ik ook dol op cashewnoten vooral die met zout.
Ik wens je nog veel plezier de komende tijd.
Wie weet schrijf ik je nog eens.

Hartelijke groet,
Bart

Postzegel erop en vrolijk fluiten naar de brievenbus. Wat zal diegene verrast zijn!

Ik verheug me nu al op het volgende boodschap avontuur.

Welke opgeheven privacy maakt jou blij?

Cadeau, ja, jazeker!

Is het een cadeautje?

Ik vermoed dat we deze vraag allemaal wel eens hebben gehoord of hebben gehad.
Op die vraag kun je ‘ja’ of ‘nee’ antwoorden.
Ik ging  spontaan naar een bloemenzaak om daar een bijzondere bos bloemen te gaan kopen voor mijn vader.
Terwijl mijn bloemen tot een fraai boeket werd samengesteld, kwam er nog klant binnen.
Die had een keus gemaakt en kreeg de vraag: “Is het een cadeautje?”

“Nee, het is voor mezelf”.

Er wordt afgerekend en de klant verlaat de zaak. Terwijl er aan mijn boeket nog gewerkt werd en ik er ook een kaartje bij wilde met persoonlijke woorden, kwam er weer een klant binnen.
Ook die had haar keus snel gemaakt. “Is het een cadeautje?”
“Nee” en het blijft voor de rest stil.
Weer wordt er een standaard soort (saai) papier gebruikt om daarna af te rekenen.
Ik had me al ingehouden bij de eerste ‘collega-klant’, nu moest ik er echt wat van zeggen.

“Hoe vaak wordt ons wel niet gevraagd ‘is het een cadeautje’ en hoe vaak zeggen we ‘nee’?”

“Terwijl het in wezen ALTIJD een cadeautje is.
Heb je het voor een ander gekocht dan lijkt het logischerwijs een cadeau.
Voor jezelf is het OOK altijd een cadeau”.
Zowel ‘mijn’ bloemist en haar collega zijn enigszins, althans zo lijkt het, ietwat uit het veld geslagen.
De ‘collega-klant’ reageert ook om mijn reactie: “deze bloemen zijn voor op het graf”.

Ik voel dat me enthousiasme nog een extra duwtje krijgt:

“Maar dan juist is het OOK een cadeau, u koopt bloemen voor diegene die is overleden omdat u aan diegene denkt en dat geeft u ook een goed gevoel”.
Ik bruiste alle kanten op.

De collega bloemisten tegen elkaar: “hebben we nog een vacature vrij?”

Ik aanvullend: weet u ik blijf mijn missie wel vervolgen, daar hoef ik niet voor in een bloemenzaak te werken maar het is een manier van leven die ik graag verspreid”. En ik kom graag nog eens terug.
Ik was blij met de bloemen en mijn spontane geuite missie voor het leven.

Krijg je de vraag is het een cadeautje?

Tip, zeg dan:

Ja….jazeker is het een cadeautje!

Heb jij als eens iets feestelijk  laten inpakken voor jezelf
en wat voor een gevoel gaf dat?